Długonos ciernisty pawiooki

Macrognathus siamensis należy do rodziny Mastacembelidae, czyli długonosowatych — wcale nie jest prawdziwym węgorzem, lecz wydłużoną rybą okoniokształtną z mięsistym, giętkim pyskiem służącym do sondowania podłoża. Pozbawione łusek ciało jest jasnobrązowe i przecięte cienkim bladym pasem biegnącym od oka do nasady ogona, a tylna część płetwy grzbietowej ma od trzech do sześciu jasnobrzeżnych oczek przypominających pawie pióra, od których pochodzi nazwa zwyczajowa. Przednia część płetwy grzbietowej jest zredukowana do rzędu krótkich, stawianych kolców dostatecznie ostrych, by przebić skórę, dlatego okazy najlepiej przenosić w pojemniku, a nie w siatce, w której promienie nieuchronnie się zaczepiają. Podawana maksymalna długość wynosi 30 cm, choć większość ryb akwariowych przestaje rosnąć przy około 20 do 25 cm. Gatunek zasiedla dorzecza Mekongu, Chao Phraya i Maeklong oraz rzeki Półwyspu Tajskiego, preferując wolno płynącą lub stojącą wodę: starorzecza, bagna, kanały i stawy o dnie z piasku, błota lub mułu. Dzień spędza zagrzebany, wystawiając jedynie głowę, a o zmierzchu wychodzi, by przesiewać wierzchnią warstwę dna w poszukiwaniu larw owadów, skorupiaków i robaków; wraz z sezonowymi wezbraniami podąża do zalanego lasu. Uwolniony przez handel akwarystyczny zadomowił się na mokradłach Everglades na Florydzie. Jednemu dorosłemu osobnikowi odpowiada akwarium o pojemności 180 litrów, dłuższe niż wyższe; powierzchnia dna jest znacznie ważniejsza od wysokości, a warstwa drobnego piasku o grubości co najmniej 5 cm jest niezbędna dla pozbawionej łusek ryby zagrzebującej się — żwir ściera skórę i sprzyja zakażeniom. Korzenie, ściółka z liści i cień pomagają mu się uspokoić, a szczelnie dopasowana pokrywa jest obowiązkowa, ponieważ długonosy uciekają przez każdą szczelinę. Jest spokojny wobec wszystkiego, czego nie zdoła połknąć, lecz połknie wszystko, co się zmieści, dlatego trzeba wybierać dużych współmieszkańców. Należy podawać żywą lub mrożoną ochotkę, artemię i dżdżownice; początkowo często odmawia suchego granulatu. Rozmnażanie w niewoli zdarza się rzadko, a płci nie można wiarygodnie rozróżnić.