Heckel-discus

De Heckel-discus dankt zijn naam aan Johann Jakob Heckel, die hem in 1840 beschreef. Deze cichlide heeft een schijfvormig lichaam dat bijna even hoog als lang is en is herkenbaar aan de brede donkere verticale band over zijn flank — de beroemde vijfde band — die veel sterker is dan bij andere discusvissen. Over het roodbruine lichaam lopen fijne, kronkelende turkooizen lijnen die bij volwassen dieren in goede conditie intenser worden. Hij wordt ongeveer twintig centimeter lang en leeft een jaar of tien. Anders dan Symphysodon aequifasciatus, waaruit de meeste kleurrijke kweekvormen voortkomen, wordt de Heckel-discus nog grotendeels als wildvang geïmporteerd.

De soort komt uitsluitend in de Braziliaanse Amazone voor en is beperkt tot de benedenloop van de Rio Negro en een handvol naburige zijrivieren — Abacaxis, Trombetas en Nhamundá. Hij leeft uitsluitend in zwartwater: amberkleurig, door tanninen gekleurd, uiterst mineraalarm en zuur, met een pH die tot onder 5 daalt en een hardheid van bijna nul. De temperatuur blijft het hele jaar hoog, tussen 26 en 32 °C. Discusvissen blijven langs oevers vol ondergedompelde wortels en gevallen takken en bewegen verticaal tussen obstakels in plaats van in open water.

Dit is geen vis voor beginners. Hij heeft een groep van minstens vijf nodig in een aquarium van minimaal 300 liter dat minstens 45 cm hoog is om bij zijn bouw te passen. Vul het met zeer zacht, zuur water dat met volkomen stabiliteit rond 28-30 °C wordt gehouden. Klassieke medebewoners zijn Amazone-tetra's en pantsermeervallen, in een inrichting met verticale wortels en breedbladige planten. Hij neemt diepvriesvoer, vlezig granulaat en zelfgemaakte pasta's aan, vaak in kleine porties. Paren zetten op een verticaal oppervlak af en de jongen eten tijdens hun eerste dagen slijm dat de ouders afscheiden. De belangrijkste valkuil is hard kraanwater, dat het uitkomen belemmert en volwassen dieren uitput.