Leopolds maanvis

Leopolds maanvis is de derde en minst bekende soort van het geslacht, naast de gewone maanvis en de altum. Hij wordt vaak als "dwergmaanvis" verkocht omdat zijn lichaam van de drie het kortst is, maar die benaming is misleidend: tussen zijn slepende rug- en aarsvin wordt hij nog altijd 15 tot 20 cm hoog. Hij heeft dus een werkelijk diep aquarium van minstens 45 tot 50 cm nodig. Een echte leopoldi onderscheidt zich van een gewone maanvis door de duidelijke zwarte vlek op de vierde verticale band, waar de rugvin het lichaam raakt, en door zijn afgeronde voorhoofd zonder inkeping boven het oog. In winkels wordt hij vaak verkeerd benoemd. Koop hem niet in de verwachting een rustige gezelschapsvis te krijgen: hij wordt algemeen beschouwd als de meest territoriale en twistzieke maanvis van het geslacht tegenover soortgenoten. Een broedpaar eist een groot deel van het aquarium op en jaagt al het andere weg. Door een groep van vijf of zes in een lang aquarium te houden, wordt de agressie over de groep verdeeld in plaats van dat één dier een enkel slachtoffer lastigvalt. Medebewoners moeten robuuste soorten zijn die zeer zacht, zuur water verdragen, zoals middelgrote tetra's, pantsermeervallen en pleco's, en geen trage of langvinnige dieren. Bijna ieder exemplaar in de handel is in zwartwater in het wild gevangen. Daardoor heeft hij echt zacht, zuur en warm water nodig — rond pH 6, een hardheid onder 6 °dGH en 27 tot 29 °C — en kwijnt hij weg en wordt hij ziek in hard kraanwater waarin een gewone maanvis probleemloos zou leven. Filtering over turf, bladafval en elzenproppen helpen deze omstandigheden op natuurlijke wijze te handhaven. Het is een dankbare vis, maar uitsluitend voor een aquariumhouder die al ervaring heeft met zacht water en cichliden.