Dwergzeepaardje

Het kleinste van alle zeepaardjes past in een theelepel: Hippocampus zosterae is gemiddeld 2 tot 2.5 cm lang en wordt zelden langer dan 5 cm. Zoals alle Syngnathidae heeft hij geen schubben en geen staartvin, maar alleen een pantser van beenringen en een grijpstaart waarmee hij zich aan een grasspriet vasthoudt. Zijn kleur verandert van wit naar geelbruin, bruin, geel, groen of zwart om bij zijn zitplaats te passen. Guinness World Records noemt hem de traagste levende vis, met ongeveer 1.5 m per uur.

Hij komt in het westelijke deel van de Atlantische Oceaan voor, van Bermuda en Zuid-Florida tot de Bahama's en de hele Golf van Mexico. Hij verlaat bijna nooit zeegrasvelden die minder dan tien meter diep zijn en hecht zich daar aan de Zostera-velden waaraan hij zijn soortnaam dankt. Dit is geen rifvis, maar een loerende jager van de zeegrasvelden die vlokreeften, roeipootkreeftjes, garnalenlarven en visjongen grijpt die binnen bereik drijven.

Voor het aquarium geldt de tegenintuïtieve regel: houd het klein. Veertig liter huisvest een dozijn dieren en houdt dagelijks uitgekomen naupliën van pekelkreeftjes voldoende geconcentreerd om voortdurend te grazen, terwijl een groot volume de prooien verdunt en de dieren laat verhongeren. Een soortaquarium is essentieel, met een sponsfilter dat het voer niet wegfiltert, en water van 22-26 °C. Paren zijn monogaam en het mannetje broedt 3 tot 55 jongen ongeveer tien dagen uit. Alleen geschikt voor houders die elke dag levend voer kunnen laten uitkomen.