Monodaktyl srebrzysty

Monodaktyl srebrzysty ma efektowne, wysokie, niemal romboidalne ciało o lustrzanym srebrnym połysku, z żółto obrzeżonymi płetwami podkreślonymi czernią. Młode osobniki noszą dwa ciemne pionowe pasy, jeden przechodzący przez oko, a drugi tuż za pokrywą skrzelową; oznaczenia te bledną wraz z dojrzewaniem ryby. Należy do niewielkiej rodziny Monodactylidae i osiąga 27 cm. Gatunek jest szeroko rozprzestrzeniony w Indo-Zachodnim Pacyfiku, od Morza Czerwonego i wschodniego wybrzeża Afryki po Samoa, a na południu po Australię. Gromadzi się w dużych ławicach w zatokach, mangrowych estuariach i pływowych strumieniach, wpływając daleko w dolne odcinki cieków słodkowodnych, gdzie żywi się planktonem i detrytusem. Ta tolerancja na zmienne zasolenie jest jego cechą wyróżniającą. Pielęgnację w akwarium wyznaczają trzy wymagania: ławica licząca co najmniej sześć osobników, około 500 litrów zapewniających rzeczywistą wysokość i otwartą przestrzeń do pływania oraz zasolenie stopniowo zwiększane przez lata — słonawe dla młodych i zbliżone do morskiego dla dorosłych. Ten ostatni warunek bywa pułapką dla początkujących, ponieważ ryba trzymana bezterminowo w wodzie słodkiej powoli podupada. Jako wszystkożerca przyjmuje płatki, spirulinę, artemię i ochotkę. Rozmnażanie w niewoli zdarza się wyjątkowo.