Heniochus ławicowy

Heniochus ławicowy należy do rodziny Chaetodontidae, czyli chetonikowatych. Jego silnie spłaszczone ciało przecinają dwa szerokie czarne ukośne pasy na białym tle, natomiast ogon i tylna część płetwy grzbietowej stają się jaskrawożółte. Czwarty promień grzbietowy wydłuża się w długie białe włókno ciągnące się nad rybą i nadające jej nazwę fałszywego idola mauretańskiego. Osiąga 21 cm. Tak bardzo przypomina heniochusa długopłetwego (Heniochus acuminatus), że oba gatunki są rutynowo mylone w sklepach; diphreutes rozpoznaje się po bardziej zaokrąglonej piersi i mniej wystającym pysku. Gatunek występuje w całym Indo-Pacyfiku, od Morza Czerwonego i Afryki Wschodniej po Hawaje i Polinezję, w tym w chłodniejszych wodach subtropikalnych. Zazwyczaj spotyka się go na głębokości od 5 do 30 metrów wzdłuż zewnętrznych zboczy raf i w kanałach omywanych prądem, choć miejscami schodzi znacznie głębiej. W przeciwieństwie do kuzyna żyje w ławicach, czasem dużych, zawisających w otwartej wodzie nad rafą i wyłapujących zooplankton z nurtu. Młode, a czasem także dorosłe, pełnią rolę czyścicieli. W akwarium należy do najłatwiejszych w karmieniu chetoników: jako zdecydowany planktonożerca szybko przyjmuje lasonogi, artemię i mrożonki podawane kilka razy dziennie. Wymaga jednak dużej objętości, co najmniej 600 litrów, i długiego otwartego korytarza do pływania, ponieważ stale patroluje słup wody. Należy trzymać co najmniej trzy osobniki, wpuszczone razem, ponieważ ryby dodawane osobno mają skłonność do kłótni. Jest spokojny wobec współmieszkańców i uznawany za bezpiecznego dla rafy pod warunkiem obfitego karmienia; niedożywione okazy podskubują miękkie koralowce i LPS. Rozmnażanie w niewoli pozostaje wyjątkowe.